 |
De vorige twee winnaars van de Ster van Zwolle wisten deze winter – mede door hun sterke prestaties in de openingsklassieker – door te stoten tot de rangen der profs. Barry Markus (winnaar 2011) en Bert-Jan Lindeman (2010) rijden daarom nu bij Vacansoleil-DCM. Robin Chaigneau acteerde juist in die afgelopen twee jaren op het hoogste niveau in het shirt van Skil-Shimano. Op 23-jarige leeftijd kreeg hij eind vorig seizoen echter zijn contractverlenging niet. Maar voor stoppen voelt de renner van het Koga Cycling Team zich nog veel te jong. De wielerwereld is nog niet klaar met Robin Chaigneau, zo besloot hij al snel. Dat bleek in de straten van Zwolle waar hij in de 52ste editie in de massasprint de Rabo-renners Moreno Hofland (tweede) en Wesley Kreder (derde) ruimschoots voor bleef.
Daarmee kreeg organisator Jan van Ommen drie mannen op het erepodium die zich bepaald niet hadden weggestoken tijdens de wedstrijd, die ondanks het relatief fraaie weer (een zonnetje, tien graden en in vergelijking met andere jaren niet te veel wind) wist te boeien. In de beginfase spatte het peloton direct in drie grote stukken uiteen, toen er gas werd gegeven richting Wijhe. Maar net na de top van de Lemelerberg smolten de eerste twee groepen samen en bij Lemelerveld kwam ook een derde groep terug. Vervolgens kreeg Bart Rijpma van De Hanzerenners de ruimte voor een lange ontsnapping, die hem de prijs voor de strijdlust opleverde. In Dalfsen was zijn poging echter teniet gedaan. Zoals vaker ontplofte de wedstrijd pas echt na Nieuwleusen toen de Lichtmis opdoemde en de renners wisten dat de finale aanstaande was. Een groep van 22 renners wist zich los te maken van het peloton en daarin zaten veel sterke renners. Met name Rabobank (met vijf man), Team Jo Piels (vier) en het Koga Cycling Team (3) waren goed voorin vertegenwoordigd. Maar ook Magnus Bäckstedt van Team UK Youth, de voormalig winnaar van Parijs-Roubaix, wist zich goed staande te houden. Ook toen de reeks van dijken richting Kampen zich aandiende achter Hasselt. Deze elitegroep kreeg echter nooit meer dan 45 seconden en zo kwam er - ook omdat voorin niet iedereen zijn kaarten op tafel wilde leggen - bij Kampen toch nog een bijna algehele hergroepering.
Lees meer >
Lees meer >
