De Salverda Bouw Ster van Zwolle heeft de namen van veel latere profs op de erelijst staan. In de aanloop naar de komende editie van 2024 lichten we er een aantal renners uit die zelfs tot de WorldTour door wisten te dringen. Zoals Elmar Reinders, de winnaar van de editie van 2015. Terwijl de Drent dacht dat de wedstrijd op een sprint zou uitdraaien, pakte dat anders uit. Inmiddels is Reinders één van de mannen die bij Jayco-Alula de sprints voorbereid voor Dylan Groenewegen. Van winnaar van de Ster tot Tourdebutant op zijn 31e.

Reinders weet de wedstrijd nog goed terug te halen.  De renner van Team Piels reed in de slotkilometers weg uit een kopgroep van tien. De tweede plaats was voor Dimitri Claeys van Verandas Willlems uit België, derde werd de Noor Haavard Blikra.

Reinders had het al een aantal keren met een solo geprobeerd en had zich er net bij neer gelegd dat dit niet lukken ging en hij de sprint moest aantrekken voor Jeff Vermeulen. \”Maar toen sprong Ronan van Zandbeek nog een keer weg en toen moest ik reageren en vervolgens ook de sprint aangaan. Ik ben heel blij dat het gelukt is. Dit was een groot eerste doel voor mij.\” Voor zijn ploeg Team Piels was de zege zeker niet onverdiend, de mannen van Han Vaanhold namen vanaf het begin de koers in handen en hadden telkens een grote vertegenwoordiging in kopgroepen. Die groepen ontstonden al vanaf dat de Lemelerberg in het parcours opdoemde, maar telkens weer werden de gaten dicht gereden. Uiteindelijk bleef een groep van circa dertig man over voor de finale tussen Kampen en Zwolle.

Op die dijk kon Elmar Reinders zich niet langer bedwingen, hij viel een eerste keer aan, moest na enkele kilometers solo capituleren, maar  kreeg bij een tweede poging het gezelschap van negen anderen. Dat waren opnieuw Remco Te Brake, zijn eigen ploeggenoot Jeff Vermeulen, Twan Brusselman (Piels), Twan Castelijns, Coen Vermeltfoort, Ronan van Zandbeek (Join-S De Rijke), Dimitri Claeys en Daan Myngheer (beiden Verandas Willems). Maar in de straten van Zwolle bleken van achteren toch weer enkele renners aan te kunnen sluiten. Het verhaal van de dag, want de Ster van Zwolle was op de laatste dag van februari 2015 nooit helemaal gelopen. Reinders had zich in de slotkilometers op kop genesteld om Jeff Vermeulen in stelling te kunnen brengen. “Maar toen zag ik opeens Van Zandbeek aanvallen en mocht ik niet twijfelen. Ik sprong naar hem toe en moest toen vervolgens direct de sprint zelf ook aangaan. Gelukkig voor de ploeg kon ik winnen, al had ik het Jeff ook gegund.”

Voor Reinders was de Ster van Zwolle vele jaren een koers om naar uit te kijken, net als zijn thuisronde van Drenthe. Waar hij die wedstrijd nooit wist te winnen, schreef hij in 2015 dus wel de nationale openingsklassieker op zijn naam. ‘’Ik was altijd goed in de voorjaarskoersen en zo’n eerste wedstrijd van het jaar is dan een mooi moment om te kijken hoe jij en de concurrenten ervoor staan.’’’ Reinders won de Ster dus in 2015 en was er twee keer derde. En hoewel de inwoner van Assen tegenwoordig voornamelijk in de WorldTour actief is, schat hij die prestaties nog altijd op waarde. ‘’Voor mij als amateur was dat toch wel de mooiste koers van het jaar, een altijd selectieve koers. En daar moet ik het van hebben. De datum van de Ster van Zwolle was een plek op de agenda die je met rood omcirkelde. En hoewel je die mannen waar je tegen streed daarna nog weken of maanden tegen kwam, was dit een overwinning die net even extra telde. Ik ben dan ook blij dat ik deze koers op mijn naam heb staan. Al was het dus wat onverwacht. Als Van Zandbeek niet had aangevallen, dan had de naam van Jeff Vermeulen waarschijnlijk op de erelijst gestaan in 2015.’; Ondertussen begint het seizoen van Reinders een paar weken eerder. ‘’Maar ook als ik dan koers in bijvoorbeeld Parijs-Nice dan kijk ik toch nog altijd even met een schuin oog naar de uitslag van de Ster. Want de winnaar is dan sowieso een renner om in de gaten te houden.’’